
Diamenty stanieją o 51%: dlaczego kamień, uważany za wieczną wartość, traci miliardy
Dlaczego kamień, uważany za wieczną wartość, traci miliardy?
Przetłumaczono przy pomocy AI. Oryginał: Українська
Jeszcze pięć lat temu standardowy diament o masie jednego karata kosztował średnio około 8 000 $. We wrześniu 2026 roku jego średnia cena na rynku spadła do około 3 898 $. Według Rapaportu to spadek o 51% w porównaniu z wrześniem 2021 roku. Z kolei na początku sierpnia indeks inwestycyjnych diamentów osiągnął historyczne minimum.
Kamień, który przez dziesięciolecia sprzedawano jako symbol wiecznej miłości, statusu i zachowania kapitału, przeżywa jeden z najpoważniejszych kryzysów w swojej historii. I nie dlatego, że diamenty nagle przestały błyszczeć. Zmieniło się samo wyobrażenie o ich wartości.
Głównym konkurentem naturalnego diamentu jest dziś diament laboratoryjny. Ma praktycznie te same właściwości chemiczne, fizyczne i optyczne co kamień wydobyty z ziemi. Różni się przede wszystkim pochodzeniem: jeden formował się w głębi Ziemi przez miliardy lat, a drugi wytwarza się w kontrolowanych warunkach za pomocą technologii, które odtwarzają naturalne procesy.
Dla kupującego, który wybiera obrączkę, ta różnica coraz częściej przestaje być decydująca. Za budżet przeznaczony na naturalny diament o masie jednego karata można kupić znacznie większy kamień laboratoryjny. Według szacunków rynku diamenty laboratoryjne mogą kosztować o 70–80% taniej niż naturalne odpowiedniki o podobnych parametrach.
To zmienia samą logikę sprzedaży biżuterii. Jeśli wcześniej kupujący płacił za blask, rozmiar i rzadkość, to dziś technologia pozwala uzyskać ten sam efekt wizualny bez konieczności kupowania naturalnego kamienia. Dla masowego segmentu stało się to poważnym wyzwaniem.
Czytaj także: Biżuteria jako inwestycja: dlaczego rynek jubilerski przeżywa nowy boom
Tekst: Arina Blyzniuk
Komentarze
Brak komentarzy — bądź pierwszy.
Dyskutuj w Telegramie


