
Ona nie istnieje, ale jej się płaci: jak influencerzy AI wchodzą do wielkiego biznesu
Wirtualne modelki już reklamują produkty, zbierają publiczność i zdobywają kontrakty reklamowe. Dlaczego marki wybierają ludzi, którzy nie istnieją, i czy konsumenci są gotowi im ufać?
Przetłumaczono przy pomocy AI. Oryginał: Українська
Jeszcze kilka lat temu, żeby zostać influencerem, trzeba było tworzyć treści, zbierać publiczność, dogadywać się z markami i latami budować osobistą reputację. W 2026 roku nie trzeba już do tego być człowiekiem.
Influencerzy AI — cyfrowe postacie tworzone za pomocą technologii generatywnych — przechodzą z kategorii eksperymentu do prawdziwego biznesu reklamowego. Mają własne twarze, charaktery, profile w mediach społecznościowych, a nawet zmyślone biografie. Jednocześnie za nimi stoją prawdziwe zespoły, które tworzą treści, prowadzą konta i negocjują z markami.
A główny powód zainteresowania biznesu jest maksymalnie pragmatyczny: wirtualnego influencera nie trzeba wysyłać na urlop, filmować w prawdziwej lokalizacji ani opłacać dziesiątek dni zdjęciowych. Jego wygląd można zmienić w kilka minut, stworzyć nową kampanię w ciągu dnia i skalować treści praktycznie bez fizycznych ograniczeń.
Według szacunków WIRED globalny rynek virtual influencers może wzrosnąć z około 14,5 mld USD do ponad 110 mld USD do 2033 roku. Dla marek to już nie futurystyczna zabawka, lecz potencjalnie ogromny segment reklamowy.
Ale wraz z pieniędzmi pojawia się problem, który branża długo odkładała: co dzieje się z zaufaniem, gdy osoba w reklamie nigdy naprawdę nie istniała?
W czerwcu 2026 roku The Guardian przeprowadził śledztwo, które pokazało, że niektóre firmy już wykorzystują postacie AI do promowania produktów w taki sposób, że odbiorcy mogą nie rozumieć, że przed nimi nie ma prawdziwego klienta ani prawdziwego influencera. Szczególnie kontrowersyjne okazały się przypadki, gdy syntetyczne postacie tworzyły wrażenie prawdziwego doświadczenia użytkownika.
Właśnie tu zaczyna się nowa walka — o prawo człowieka do rozumienia, kto dokładnie mówi do niego w reklamie.
Europa już zaczęła ustanawiać zasady. Od 2 sierpnia 2026 roku w UE zaczęły obowiązywać przepisy AI Act dotyczące przejrzystości: treści generowane przez AI mają być oznaczone w taki sposób, aby można było określić ich pochodzenie, a w przypadku treści deepfake przewidziane jest ujawnienie faktu sztucznego stworzenia lub manipulacji.
Znamienne, że właśnie teraz duże firmy AI już dostosowują się do nowej rzeczywistości. Anthropic ogłosiła, że Claude będzie używać niewidocznych, czytelnych dla maszyn znaków wodnych w tekstach AI oraz metadanych pochodzenia dla obrazów, tłumacząc to koniecznością spełnienia nowych wymogów europejskich.
Dla branży reklamowej oznacza to poważną zmianę. Wcześniej marce wystarczyło znaleźć atrakcyjną osobę z odpowiednią publicznością. Teraz coraz ważniejsze staje się pytanie o pochodzenie samych treści.
A paradoks polega na tym, że influencer AI może okazać się dla marki nawet bezpieczniejszy niż prawdziwa celebryta. Nie wpadnie w skandal w klubie, nie wygłosi nieudanego oświadczenia na żywo i nie obudzi się pewnego ranka z milionami obserwujących, którzy uznali, że przestają go popierać. Wirtualna postać jest w pełni kontrolowana przez firmę.
Ale właśnie ta kontrolowalność może stać się jej słabym punktem.
Ludzie obserwują influencerów nie tylko ze względu na piękne zdjęcia. Śledzą ich życie, błędy, związki, podróże, gusta i zmiany. Ludzka nieprzewidywalność jest częścią produktu. AI potrafi stworzyć idealną twarz, idealne mieszkanie i idealną garderobę, ale nie może przeżyć prawdziwego życia zamiast człowieka.
Dlatego w najbliższych latach pytanie nie będzie brzmiało, czy AI zastąpi influencerów. On już stworzył odrębny segment rynku. Chodzi o coś innego: czy publiczność zdoła zbudować emocjonalną więź z postacią, którą nigdy nie można spotkać na ulicy?
Być może przyszłość reklamy będzie wyglądać paradoksalnie: marki będą miały jednocześnie prawdziwych ambasadorów i cyfrowe postacie, a główną przewagą konkurencyjną stanie się nie idealny wygląd, lecz przejrzystość.
Czytaj także: Nie ślub roku, a najbardziej prywatny związek: Cristiano Ronaldo i Georgina Rodríguez w końcu wzięli ślub
Tekst: Arina Blyzniuk
Komentarze
Brak komentarzy — bądź pierwszy.
Dyskutuj w Telegramie


