Magazyn
Shein stracił 14%: czy kończy się era ultrataniego fast fashion?

Wiadomości

Shein stracił 14%: czy kończy się era ultrataniego fast fashion?

Akcje Shein spadły o 14% po tym, jak zysk kwartalny spadł o 67%. Co dzieje się z modelem ultratanich ubrań fast fashion i dlaczego Europa stała się problematycznym rynkiem.

· 3 min czytania

Przetłumaczono przy pomocy AI. Oryginał: Українська

29 września akcje Shein w Hongkongu spadły o 14%, osiągając rekordowo niski poziom od momentu wejścia spółki na giełdę. Przyczyną był pierwszy raport finansowy po IPO: skorygowany zysk kwartalny zmniejszył się o 67%, do 228 mln dolarów. Dla marki, która zbudowała globalne imperium na sukienkach za 10 dolarów, topach za kilka dolarów i szybkiej dostawie, to już nie tylko zły dzień na rynku finansowym. To moment, w którym sama ekonomia ultratanich ubrań zderza się z nową rzeczywistością.

W drugim kwartale Shein osiągnął przychody w wysokości 11,08 mld dolarów, ale wzrosły one zaledwie o 0,9% w porównaniu z analogicznym okresem roku ubiegłego. Marża zysku tymczasem spadła z 6,2% do 2,1%. Oznacza to, że problem nie polega na tym, że ludzie nagle przestali kupować ubrania online. Shein wciąż sprzedaje ogromne ilości, ale zarabianie na każdym zamówieniu stało się znacznie trudniejsze.

Najbardziej dotkliwy okazał się rynek europejski. W drugim kwartale sprzedaż Shein w Europie spadła o 13,9%, do 3,77 mld dolarów. Firma podnosiła ceny i ograniczała reklamy online, przygotowując się do nowych zasad dotyczących tanich międzynarodowych przesyłek. Równolegle rosły koszty logistyki i transportu lotniczego. Dla biznesu, który przez lata budował przewagę na możliwości wysyłania bardzo taniego towaru bezpośrednio od producenta do kupującego, każdy dodatkowy dolar kosztów ma znaczenie.

Właśnie tutaj zaczyna się ciekawsza historia niż sam spadek kursu akcji. Model Shein opierał się na połączeniu niskiej ceny, ogromnego asortymentu, szybkiej produkcji i globalnej dostawy. Firma testowała niewielkie partie ubrań, widziała, które zyskują popyt, i szybko zwiększała produkcję. Taki system pozwalał reagować na trendy szybciej niż tradycyjni detaliści. Ale zależy on również od tego, jak tanio można przemieszczać miliony małych zamówień przez granice.

Teraz właśnie ta przewaga staje się droższa. W USA zmieniły się zasady dla tanich importowanych przesyłek, a w Europie pojawiły się nowe opłaty za tanie przesyłki e-commerce. Dodatkową presję tworzą koszty paliwa, transportu lotniczego i logistyki magazynowej. W efekcie Shein jest już zmuszony podnosić ceny części towarów. To zmienia psychologię zakupów: jeśli sukienka kosztuje nie umowne 8 dolarów, lecz 15–20 dolarów, klient zaczyna porównywać ją nie tylko z innymi rzeczami Shein, ale z Zarą, H&M i lokalnymi markami.

Co ciekawe, sama firma już przygotowuje się na taki scenariusz. Kierownictwo Shein zadeklarowało zamiar zwiększania zapasów towarów w Europie i aktywniejszego rozwijania droższych kategorii odzieży. Oznacza to stopniowe odejście od logiki „im taniej, tym lepiej” na rzecz modelu, w którym ważniejsze stają się marża, asortyment i średnia wartość zakupu. Paradoks polega na tym, że właśnie najniższa cena była jednym z głównych argumentów, dzięki którym Shein urósł do rangi globalnego fenomenu.

Upadek Shein pokazuje też, że fast fashion stopniowo wchodzi w nową fazę. Pytanie nie dotyczy już tylko tego, ile nowych ubrań można stworzyć w ciągu tygodnia. Ważne jest, ile kosztuje dostarczenie ich kupującemu, jakie podatki i opłaty pojawiają się po drodze oraz jaką cenę konsument jest gotów zapłacić. Gdy wszystkie te koszty rosną jednocześnie, sama koncepcja niekończącego się strumienia ubrań za kilka dolarów przestaje być tak prosta.

Mówienie o końcu fast fashion jest jednak na razie przedwczesne. Shein pozostaje firmą o miliardowej sprzedaży, ogromnej globalnej publiczności i zdolności szybkiej przebudowy biznesu. Co więcej, słabsze wyniki w Europie i USA są częściowo kompensowane wzrostem w innych regionach, zwłaszcza w Ameryce Łacińskiej. Spadek zysku nie oznacza zatem automatycznego krachu modelu – pokazuje natomiast, że model, który wcześniej wydawał się niemal nieograniczenie skalowalny, ma teraz znacznie więcej ograniczeń ekonomicznych.

Być może najważniejsza zmiana zachodzi nie na giełdzie, lecz w samej cenie ubrania. W ciągu ostatniej dekady fast fashion przyzwyczaił konsumentów do myśli, że nowa stylizacja może kosztować mniej niż kolacja, a trend pojawia się w sklepie niemal od razu po tym, jak zyska popularność w TikToku. Jeśli logistyka, podatki, regulacje i koszty produkcji nadal będą naciskać na ten system, ultratania moda może pozostać, ale przestanie być aż tak ultratania. Wtedy pytanie nie będzie brzmieć, czy Shein zniknie, lecz o to, jak daleko kupujący są gotowi odejść od kultury „kup teraz, bo to kosztuje prawie nic”.

Czytaj także: Luksus już nie sprzedaje tylko logo: dlaczego Loro Piana buduje własną fabrykę dla ekskluzywności

Tekst: Arina Blyzniuk

Komentarze

Brak komentarzy — bądź pierwszy.

Komentarz pojawi się po sprawdzeniu przez redakcję. Bez linków i telefonów. E-mail niepotrzebny.

Dyskutuj w Telegramie

Przeczytaj też