
Ukrainiec, bez którego komputery mogłyby pozostać ogromne: historia Liubomyra Romankiva
Ukrainiec z Żółkwi Liubomyr Romankiv stał się jednym z wynalazców technologii, która znacznie zwiększyła pojemność dysków twardych i zmniejszyła ich rozmiar. Jego wynalazek zmienił historię techniki komputerowej.
Przetłumaczono przy pomocy AI. Oryginał: Українська
Ukrainiec z Żółkwi Liubomyr Romankiv stał się jednym z wynalazców technologii, która znacznie zwiększyła pojemność dysków twardych i zmniejszyła ich rozmiar. Jego wynalazek zmienił historię techniki komputerowej.
Wyobraźmy sobie komputer, w którym nośnik pamięci zajmuje znaczną część pokoju. Tak wyglądała era wielkich systemów komputerowych, zanim technologie magnetycznego zapisu zaczęły gwałtownie się zmniejszać. Jednym z ludzi, dzięki którym to przejście stało się możliwe, był Liubomyr Romankiv — inżynier IBM urodzony w Żółkwi.
W latach 70. Romankiv wraz z badaczem IBM Devidem Tompsonem pracował nad technologią cienkowarstwowych głowic magnetycznych. Ich zadanie brzmiało niemal nierealnie: stworzyć znacznie mniejsze i dokładniejsze elementy, zdolne zapisywać i odczytywać informacje z dysku magnetycznego.
Rozwiązanie było rewolucyjne. Naukowcy wykorzystali fotolitografię i elektrochemiczne osadzanie, faktycznie nauczywszy się tworzyć drobne struktury magnetyczne warstwa po warstwie. Technologia pozwoliła wytwarzać głowice znacznie mniejsze i o wiele dokładniejsze.
Rezultat był znaczący: gęstość zapisu wzrosła, dyski stały się mniejsze, a koszt przechowywania informacji gwałtownie spadł. W 1979 roku głowice cienkowarstwowe były już stosowane w systemach dyskowych IBM 3370.
Romankiv wspominał, że IBM początkowo nie spieszył się z wykorzystaniem jego technologii w komputerach osobistych. Pierwsze dyski z jego głowicami produkowano w San Jose. Według samego wynalazcy jeden z inżynierów IBM, pracujący z tą technologią, z czasem przeszedł do Apple. Romankiv uważał, że jego wynalazek mógł pomóc Apple szybciej rozwinąć własną technikę komputerową.
Jednak przypisywanie Romankivowi bezpośredniego stworzenia laptopa byłoby błędem. Jego wkład był bardziej fundamentalny: pomógł rozwiązać jeden z kluczowych problemów ery cyfrowej — jak przechowywać coraz więcej informacji na coraz mniejszej powierzchni fizycznej.
Technologia okazała się tak ważna, że jej kolejne generacje były wykorzystywane w magnetycznych nośnikach pamięci przez dziesięciolecia. Według Narodowej Galerii Sław Wynalazców USA cienkowarstwowa technologia ostatecznie stała się podstawą dalszego rozwoju głowic magnetycznych, w tym technologii MR, GMR i zapisu prostopadłego.
W 2012 roku Liubomyra Romankiva i Devida Tompsona wprowadzono do Narodowej Galerii Sław Wynalazców USA. Romankiv był także IBM Fellow, autorem ponad 65 patentów i ponad 150 publikacji naukowych.
Zmarł w czerwcu 2024 roku w wieku 93 lat. Ale jego wynalazek pozostał w technologiach, z których korzystamy każdego dnia.
Ironia polega na tym, że człowiek, który pomógł uczynić cyfrowy świat bardziej kompaktowym, sam pozostawał niemal nieznany szerokiej publiczności.
Liubomyr Romankiv nie stworzył laptopa. Zrobił coś mniej oczywistego — pomógł technologiom zmniejszyć się na tyle, by komputer stopniowo przestał być maszyną dla laboratorium, a stał się osobistą rzeczą.
Czytaj także: Yan Kum: Ukrainiec, który stworzył WhatsApp i sprzedał go za 19 mld $
Tekst: Arina Blyzniuk
Komentarze
Brak komentarzy — bądź pierwszy.
Dyskutuj w Telegramie


